عروس سرتو بالا کن/ به نامزدت نگا کن/ ببین خودت قشنگی؟/ یا نامزدت قشنگه؟/ عروس سرشو بالا کرد/ به نامزدش نگا کرد/ دید هم خودش قشنگه/ هم نامزدش قشنگه/ .....

........................

هنوزم می گم:

بی صبرانه در انتظار تموم شدن لحظه های ندونستن ام...

........................

نمی خوام قبول کنم  غم اصیل تر از شادیه همونجور که نمی خوام باور کنم  سهم عقل و احساس توی تصمیم گرفتن ها و شاد شدن ها و غصه خوردن ها و آرامش ها یکی نیست!!

دیشب به اندازه ی یک شب بزرگ و باشکوه منطقا میتونستم احساس شادی کنم

امشب به اندازه ی حداقل ۱۰ سال نمی تونم غمگین نباشم

امان از این شبهای با شکوه تنهایی!!

 

پ ن: به منفی و مثبت فعل ها اگه دلتون خواست دقت فرمایید